ڕۆژ هه‌ڵه‌بجه‌یی

 

خودایه‌ ده‌ستم پڕه‌ له‌یادی‌ موناجاتێك

بێئاگا له‌وه‌ی‌ هه‌م، كه‌ تۆ مه‌عشوق و

من عاشقی‌ تۆم!

به‌م هه‌موو جانتای‌ گوناهه‌وه‌،

به‌م هه‌موو كه‌رنه‌ڤاڵی‌ كفره‌وه‌،

ڕوو له‌ كوێ كه‌م؟

جه‌نجاڵیم ته‌پاو تل ئه‌دا،

كه‌ چه‌ند شپرزه‌م...

ئه‌سپێكم پڕ كردووه‌ له‌ سه‌فه‌ر ،

كه‌چی‌ بێ ئاگا له‌ڕۆشتنم...

گۆزه‌یه‌كم پڕ كردووه‌ له‌شه‌و،

كه‌چی‌ بێ ئاگا له‌ تاریكیم...

پێڵاوه‌كانم پڕ كردووه‌ ،

له‌ هه‌ناسه‌سواری‌ ڕێگا،

كه‌چی‌ بێ ئاگا ،

له‌سه‌فاو مه‌روای‌ دڵم !

ئیلاهی‌ موناجاتم سه‌ره‌ئه‌كا،

من له‌به‌ر ئاستانه‌ی‌ عیشقی‌ تۆ،

به‌هه‌شتم ته‌وه‌لا كرد،

گوناه سه‌ریدای‌ له‌به‌رد..

تۆ چ مه‌عشوقێكی‌ ؟

له‌به‌ر ناڵینی‌ من ،كفر

كڵاوی‌ شاخه‌كانی‌ سپی‌ كرد !

زیكر ره‌نگی‌ گریانی‌ گرت،

ئیلاهی‌ تۆ چ مه‌عشوقێكی‌ ؟!

من له‌خۆم وونم،وون !